هنوز بعضی از حرفها یت را به او نگفته بودی ،هنوز همه لبخند ها را به او نشان نداده بودی

همیشه این گونه بوده است کسی که از دیدنش سیر نشده ای زود از دنیای تو می رود وقتی به خودت می آیی که حتی روی از او در خیابانها نیست

هنوز روزهای زیادی باید با او به تماشای موجها می رفتی هنوز ساعتهای صمیمانه ای باید با او اشک می ریختی

همیشه این گونه بوده است ، وقتی دورو برت ر است از نیلوفر های پرپر ، خوابهای بی رویا . آئینه های بی تفاوت

وقتی از هر روزی بیشتر به او احتیاج داری نا باورانه او را در کنارت نمی بینی فکر می کردی دست در دست او خنده کنان به آن سوی نرده های آسمان خواهی رفت و دامنت را پر از بوسه و نور خواهی کرد

هنوز پیراهن خوشبختی را کامل بر تن نکرده بودی

هنوز ترانه های عاشقی را تا آخر نخوانده بودی

همیشه این گونه بوده است ،او که میرود،او که برای همیشه می رود ،آنقدر تنها می شوی که نام روزها را فراموش می کنی از عقربه های ساعت می گریزی و هیچ فرشته ای به خوابت نمی آید

احساس می کنی به دره ای تهی از باران و درخت سقوط کرده ا ی 

احساس می کنی کلمات لال شده اند ، پلها فرو ریخته اند ،دستها یخ کرده اند و پروانه ها سوخته اند

راستی اگر هنوز او نرفته است اگر هنوز باد همه شمع هایت را خاموش نکرده است قدر تک تک  نفسهایش را بدان

و به فرشته ای که می خواهد او را از تو بگیرد بگو تو را به صدای گنجشک ها و بوی خوش آرزو ها سوگند می دهم که او را از من مگیر